Rıdvan Yıldız | SELECCIÓN

Comparte:


 
1. cómo salir de una ciudad
 
 la gente se acumula dentro de sí mismas y luego dejan una ciudad
 
mirarás atrás una vez más, una vez más, una vez más
aves en el silencio muerto del sol
la tierra romperá la tormenta mientras estás en silencio
elegirás primero una tarde para irte
una despedida, verás una mentira en cientos, cientos
siempre habrá alguien que te recordará en su mente…
refugios para la muerte de la que nadie tiene ninguna seguridad
amarás las montañas y los campos y dudarás de las líneas de tu camino.
bajo una mañana los caballos se juntarán
llegarás donde las letras no se encuentran
las huellas quedarán atrás
tu nombre oculto en las sombras de las gaviotas
 una mujer para callar, un hombre, un loco falso
las pestañas de tus sueños se llenarán por donde mires
 los tulipanes de montaña levantarán el funeral de tu infancia
lo que no puedes decir se acumulará en los olvidados montículos de tu corazón
tendrás el lado más nombre de lo que dices
tus penas tomarán alas
y lo que no puedas hacer romperá tu ayuno
detrás de la niebla y la ventana a las alas
las mujeres se acumularán en la foto de la desesperación
 quién sabe qué tristezas bordarán en sus bordados
tal vez los policías que bloquearán tu camino y preguntarán por la cuenta son aceituna dolorosa
serás una cuerda floja y luego
tiempos negros cubrirás en tu mente
nuevos niños nacerán de tus sueños sangrantes
¿qué leerás de las leyes que cambian según la persona?
¿no sabes que piensan que son dios?, están uniformados
a medida que avanzas, los pájaros caerán junto a las hojas
nadie sentirá la soledad como tú
 
te irás de una ciudad sin nadie
como un poeta conocido solo después de su muerte
 
 
diciembre 2020
 
 
 ***
 
 
1. bir şehirden nasıl çıkılır
 
 kendi içinde birikir sonra bir şehirden çıkar insan
 
arkana bakacaksın önce bir daha, bir daha, bir daha
kuşlar ölü sessizliğinde güneşin
toprak fırtınayı parçalayacak sen susarken
önce bir akşam seçeceksin gitmek için
bir veda, bir yalan göreceksin yüzlerde, yüzlerce
aklında hep kalan biri olacak hep kalan...
kimsenin güvencesi olmayacak ölüme açılan  sığınaklar
dağları, tepeleri seveceksin ve yol çizgilerindeki kuşkuyu
yılkı atlar toplanacak bir sabahın altında
mektupların ulaşmadığı  yerlere varacaksın
üstünden çıkmayan izler kalacak geride
martıların gölgesinde gizlenen adın
 susacak bir kadın, bir adam, bir yanılgın
rüyalarından fışkıran kirpikler dolacak baktığın her yere
 dağ laleleri kaldıracak çocukluğunun cenazesini
kalbinin unutulan höyüklerinde birikecek söyleyemediklerin
söylediklerin en soylu yanın olacak
üzüntülerin kanatlanacak
ve yapamadığın şeylerin orucu bozulacak böylece
sis ve kanatlara açılan penceren ardında
kadınlar çaresizliğin fotoğrafında birikecek
 kim bilir  ne hüzünler isleyecekler nakışlarına
belki yolunu kesecek, hesap soracak zeytin acısı polisler
gergin bir ip olacaksın ve sonra
siyah zamanlar örteceksin aklındakilere
kanayan hayallerinde yeni çocuklar doğacak
neyi okuyacaksın kişiye göre değişen kanunlardan
bilmez misin kendini tanrı sanır üniformalılar
sen giderken, kuşlar düşecek yaprakların yanına
hiçbir sey kendini  yalnız hissetmeyecek senin kadar  
 
kimsesiz çıkacaksın bir şehirden
ancak öldükten sonra tanınan bir şair gibi
 
 
aralık 2020
 
 
 ***
 
 
1. how to get out of a city
 
 people accumulate within themselves then leave a city
 
you will look back once more, once more, once more
birds in the dead silence of the sun
the earth will break the storm while you are silent
you will choose one evening first to go
a farewell, you will see a lie in hundreds, hundreds
there will always be someone who will always remain in his mind ...
shelters for death that nobody has any security
you will love mountains and hills and doubt on your road lines.
under a morning the horses will gather
you will get where the letters do not reach
traces will remain behind
your name hidden in the shadows of the seagulls
 a woman to silence, a man, a false crazy
eyelashes from your dreams will fill everywhere you look
 mountain tulips will lift the funeral of your childhood
what you cannot say will accumulate in the forgotten mounds of your heart
you will have the most noble side of what you say
your sorrows will take wings
and what you cannot do will break your fast
behind the fog and the window to the wings
women will accumulate in the photo of despair
 who knows what sorrows they will embroider on their embroidery
maybe the cops who will block your way and ask for an account are olive painful
you'll be a tight rope and then
black times you will cover those in your mind
new children will be born in your bleeding dreams
what will you read from the laws that change according to the person
don't you know they think they are god, they are in uniforms
as you go, the birds will fall next to the leaves
nothing will feel lonely as you
 
you will leave a city without anyone
like a poet known only after his death
 
 
december 2020
 

 
2. palabras retiradas y rojo
 
NOCHE; lo que sea que haya, también hay noche
           uno se dedica a sí mismo durante el día
 
CIERVO; la daga de la luna en las rocas
          las montañas solían ser más hermosas
 
MUJER; escondiendo su voz por dentro, él no posee canto
          para que nadie conozca tu herida
 
AVES; las frágiles ramas guían a los pájaros
                 las estrellas son niños aparte
 
INFANCIA; llanura impenetrable
                       lo que sea que haya, de nuevo, todavía ...
 
PROBLEMA; dolor en mi alma, no en mi cuerpo
           siempre estoy buscando lo que se pierde en mi voz
 
ROJO; plazas ocupadas de tu alma
                 los potros locos están llenos de su oscuridad
 
MUERTE; ambos ojos faltan
              no hay fin, no hay fin de ahora
 
SERENIDAD; prestame algo de dinero de tu mar
              todos los que estoy buscando son mis parientes lejanos
 
SONIDO; se rompe en el cuerpo de las tardes
          nos queda sólo la mitad, en los ojos de quién?
 
VINO; mujer cansada tira de sus hombros
                sabemos el final si bebemos
 
AH; por que vivir tanto ayer, mañana
             viajé las estaciones esparcidas
            recógeme, ser querido, entiéndeme.
 
 
Febrero 2021
 
 
*Nesimi Çimen
 
 
***
 
 
 2. emekli kelimeler ve kırmızı
 
GECE; ne varsa gece de var
           insan gündüz kendini he-ce-li-yor
 
GEYİK; ayın hançeri kayalar üstünde
          eskiden dağlar daha güzeldi ya
 
KADIN; sesini saklıyor içine, hiç şarkısı yok
          kimseler yarasını bilmesin diye
 
KUŞLAR; Kırılgan dallar yol gösteriyor kuşlara
                 Yıldızlar birbirinden çocuk
 
ÇOCUKLUK; içinden çıkılamayan düzlük
                       ne varsa orda, yine, hala...
 
DERT; bedenimde değil ruhumda sızı* iyice keskin
           sesimde yitmiş ne varsa durmadan arıyorum
 
KIRMIZI; senin ruhunun işlek meydanları
                 deli taylar doluyor esmerliğine
 
ÖLÜM; iki gözüm birden kayıp
              sonu yok, evveli yok şimdinin
 
HUZUR; bana biraz borç ver denizinden
              içinde aradığım herkes uzak akrabam
 
SES; kırılır akşamların gövdesinde
          bir yarımız kaldı, kimin gözlerinde?
 
ŞARAP; yorgun kadın omuzlarından süzülür
                içsek sonunu biliyoruz işte
 
AHH; sebep çok yaşamaya dün, yarın
             dağınık mevsimler gezdim
            beni topla, beni canda, beni anla.
 
 
Şubat 2021
 
 
*Nesimi Çimen
 
 
***
 
 
2. retired words and red
 
NIGHT; whatever there is, there is also night
           one devotes himself to himself during the day
 
DEER; the dagger of the moon on the rocks
          mountains used to be more beautiful
 
WOMAN; hiding his voice inside, he has no song
          so that nobody knows your wound
 
BIRDS; the fragile branches lead the birds
                 the stars are children apart
 
CHILDHOOD; impenetrable flatness
                       whatever is there, again, still ...
 
TROUBLE; pain in my soul, not in my body*
           I'm always searching for what's lost in my voice
 
RED; busy squares of your soul
                 crazy foals are full of their darkness
 
DEATH; both eyes are missing
              There is no end, there is no end of now
 
SERENITY; lend me some money from your sea
              Everyone I'm looking for is my distant relative
 
SOUND; breaks in the body of the evenings
          we have only half left, in whose eyes?
 
WINE; tired woman strains off her shoulders
                we know the end if we drink
 
AHH; why live so much yesterday, tomorrow
             I traveled the seasons scattered
            gather me, dear me, understand me.
 
 
February 2021
 
 
*Nesimi Çimen
 

 
3. Feveran
 
bésame desde mi infancia
deja que tu dolor se doble
donde me convertí en mi mismo
 
mi lengua se volvió granate a media mañana
el reloj es un pájaro sinsonte
mi interior que esta encerrado en el sol
 
¿dura la guerra de las estrellas?
a la desolación de las montañas
quien sabe cuantos siglos han pasado
 
tumbas frescas están enterradas en mi voz
preguntas sin respuesta
 
uno debe conocer las oraciones en el río de la luna
para tocar su arrepentimiento
de las pistas desciende
 
una vela cansada cayendo en tu mediterráneo
completando su cuerpo
hermana del silencio de aquella noche
      mi lado silencioso.
 
 
Enero de 2021
 
 
***
 
 
3. Feveran
 
beni çocukluğumdan öp
acının boynu bükülsün
kendime dönüştüğüm yerde
 
lal olmuş dilim kuşluk vaktinde
saat alaycı bir kuş
güneşe kilit kanayan içim
 
yıldızların şavkı dayanır mı
dağların kimsesizliğine
kim bilir kaç asır geçti böyle
 
sesimde taze mezarlar gömülü
cevabı olmayan sorulardan
 
dualar bilmeli insan ay nehrinde
pişmanlığına dokunmak için
indiği yokuşlardan
 
akdenize düşen bir yorgun mum
-gövdesini tamamlıyor
hangi akşamın sessizliğine kardeş
      susmayan yanım.
 
 
Ocak 2021
 
 
***
 
 
3. Feveran
 
kiss me from my childhood
let your pain be bent
where ı turned into myself
 
my tongue turned into a garnet in mid-morning
the clock is a mocking bird
my inside that is locked in the sun
 
does the war of the stars last?
to the desolation of the mountains
who knows how many centuries have passed
 
fresh graves are buried in my voice
unanswered questions
 
one should know prayers in the moon river
to touch your regret
from the slopes it descends
 
a tired candle falling into your mediterranean
completing its body
sister to the silence of which evening
      my silent side.
 
 
January 2021
 

 
4. invierno rinoceronte
 
único hasta ... único hasta ... único par
 
las caras que sabemos nos están dejando
la humedad del sol con un cuchillo romo raspado
la conciencia de una rueda que aplasta flores
y el ala del arrepentimiento de una noche
se acumula en el viaje del caracol
 
este eres tú
fuera de las formas en que hablé
¿es el corazón de tu corazón roto esta vez también?
el susurro de la concha se despide en la arena
 
no tenemos fuerza vieja
la estatua de nuestro rostro escondido en la duda
el invierno ha llegado a los pies del puente
tierra congelada apresuradamente
mi sueño se acumula en personas que están cansadas
 
levantó después de mí
colonias fenicias acariciando
y el silencio rasgado de los mares
las estrellas se mezclan con tus letras
mis fronteras se ensancharon en tu rostro
 
el invierno ha comenzado, los muros se están construyendo entre nosotros
piso por piso… piso por piso… piso por piso…
 
 
noviembre 2020
 
 
 ***
 
 
4. gergedan kışı
 
tek cift...tek cift... tek cift
 
aramızdan ayrılıyor tanıdığımız yüzler
güneşin ıslaklığı kazınmış kör bir bıçakla
çiçekleri ezen bir tekerleğin vicdanı
ve tek gecelik bir pişmanlığın kanadı
birikiyor salyangozun yolculuğunda
 
bu sen misin
konuştuğum yolların dışında kalan
bu sefer de mi kırık kalbinin kalbi
deniz kabuğunun fısıltısı kumlarda veda
 
eski gücümüz yok 
kuşku saklanan yüzümüzün heykeli
kış ulaştı köprünün ayaklarına kadar
alelacele yapılmamış donan toprak
uykum yorulan insanlarda birikiyor
 
benden sonra gülü
fenike kolonileri okşuyor
denizlerin yırtılan sessizliğini de
yıldızlar karmış senin harflerini
yüzünde genişledi sınırlarım
 
kış başladı duvarlar örülüyor aramıza
kat kat… kat kat… kat kat…
 
 
kasım 2020
 
 
 ***
 
 
4. rhino winter
 
single even ... single even ... single pair
 
the faces we know are leaving us
the wetness of the sun with a blunt knife scraped
the conscience of a wheel that crushes flowers
and the wing of one night's regret
accumulates on the snail's journey
 
is this you
outside the ways ı spoke
ıs it the heart of your broken heart this time too?
the whisper of the seashell bid farewell in the sand
 
we don't have old strength
the statue of our face hiding in doubt
winter has reached the feet of the bridge
hastily done freezing earth
my sleep accumulates in people who are tired
 
rose after me
phoenician colonies stroking
and the ripped silence of the seas
the stars are mixed with your letters
my borders widened on your face
 
the winter has begun, the walls are being built between us
floor by floor… floor by floor… floor by floor…
 
 
november 2020
 

 
5. tierra de luz
 
ciudades abarrotadas cierran mi cara
el lenguaje de las habitaciones es el silencio en mi piel
mi puerta no se abre ahora
una sentencia cae de mi carne podada
 
equipar las flores de montaje de piedra
resistiendo en la última trinchera
mujeres talladas en el pasado
boca y lengua lejos de sí mismo
flores de sangre selladas en el pecho
 
sombras inacabadas en las paredes inspiradas en el invierno
la creación que comienza con un exilio
nos dejará incompletos
buscamos la mitad restante en darwin
 
la tierra que chupa el sol estirado
en todos los mercados de la muerte
de las estaciones frías cuya boca está inacabada
perdió su calle en la tarde de mi costado
 
ante una casa humana calentada
que tan fuerte sangra el agua de los ojos
si el gobierno se ajusta al cielo
mientras las madres lloran, los niños quedan incompletos
 
cada víctima muere dos veces en la voz de su verdugo
completa mi respiración en un abrir y cerrar de ojos
mis manos asma herida de la infancia
perdóname a una tierra de luz incompleta
 
 
enero de 2021
 
 
 ***
 
 
5. ışık ülkesi
 
yüzümü kapatıyor kalabalık kentler
odaların dili tenimde sessizlik
kapım açılmıyor şimdi
bir cümle düşer budanan etimden
 
taş meclisini donatsın çiçekler
son siperde direniyor
geçmişinden oyulmuş kadınlar
ağzı dili kendisinden uzak
göğsünde mühürlü kan çiçekleri
 
gölgeler yarım kalmış kış esintili duvarlarda
bir sürgünle başlayan yaradılış
eksik bırakmış olacak içimizi
kalan yarımızı darwin' de arıyoruz
 
uzanmış güneşi emen toprak
ıçinde ölümün bütün pazarları
ağzı yarım kalmış üşüyen mevsimlerden
sokağını yitirmiş yakamda akşam
 
ınsan içini ısıtmalı evinden önce
nasıl da zor suyun gözlerden kanaması
devlet göğü sığdırsa yumruğuna
anneler ağladıkça çocuklar yarım kalır
 
her kurban iki kere ölür celladının sesinde
bir çırpıda tamamla eksilen nefesimi
ellerimi astım çocukluk yarasına
beni yarım kalmayan bir ışık ülkesine bağışla
 
 
ocak 2021
 
 
 ***
 
 
5. land of light
 
crowded cities close my face
the language of the rooms is silence on my skin
my door is not opening now
a sentence falls from my pruned flesh
 
equip the stone assembly flowers
resisting in the last trench
women carved from the past
mouth and tongue away from himself
blood flowers sealed on the breast
 
shadows unfinished on the winter-inspired walls
creation that begins with an exile
will leave us incomplete
we are looking for the remaining half in darwin
 
the soil that sucks the stretched sun
in all the markets of death
from the cold seasons whose mouth is unfinished
lost its street in the evening on my side
 
before a human heated home
how hard the water is bleeding from the eyes
if the government fits the sky
as mothers cry, children become unfinished
 
every victim dies twice in the voice of his executioner
complete my breathing in a snap
my hands asthma childhood wound
forgive me to an incomplete land of light
 
 
January 2021
 

 

Rıdvan Yıldız (Doğanşar, Turquía, 1989). Graduado de Bolu Abant İzzet Baysal University en Docencia en Estudios Sociales. Graduado en Sociología de la Universidad de Anadolu en 2018. Enseña activamente en una institución pública en Estambul. Todavía continúa su educación de posgrado en el campo de la Historia en la Universidad Ayvansaray de Estambul. También es estudiante de la Universidad de Anadolu, Departamento de Lengua y Literatura Turcas. Es miembro de ILESAM.

Su poema "Ojos del vacío" fue traducido al inglés y publicado en varios países en febrero de 2020 con las iniciativas de la revista literaria de primavera y el apoyo de PEN.

En el 12º concurso de poesía Yunus Emre organizado por la Asociación de Arte Eskişehir, recibió el segundo premio con su poema “Garip Yunus Dedi El original de la palabra”.

Libros de poesía publicados:

Estoy en problemas (2019)

Las palabras ocupadas (2020)

Litost (2020)

Escribe en mahaledebiyat.com y lavinyadergi.com

 

***

 

Rıdvan Yıldız (Doğanşar, Türkiye, 1989). Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilgiler Öğretmenliği mezunu. Anadolu Üniversitesi 2018 yılı Sosyoloji mezunu. İstanbul’ da bir kamu kurumunda aktif olarak öğretmenlik yapmaktadır. Halen İstanbul Ayvansaray Üniversitesi’nde Tarih alanında Yüksek lisans eğitimine devam etmektedir. Aynı zamanda Anadolu Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü öğrencisidir. İLESAM üyesidir.

“Boşluğun Gözleri” adlı şiiri 2020 Şubat ayında ilkyaz edebiyat dergisi girişimleri ve PEN desteğiyle İngilizceye çevrildi ve çeşitli ülkelerde yayınlandı.

Eskişehir Sanat Derneği tarafından düzenlenen 12. Yunus Emre şiir yarışmasında “ Garip Yunus Dedi Sözün Aslını” şiiri ile ikincilik ödülüne layık görüldü.

Yayımlanan Şiir Kitapları:

Derdine Düştüm (2019)

Üzerinden İşgal Geçen Sözler (2020)

Litost (2020)

mahaledebiyat.com’da ve lavinyadergi.com’da yazıyorum.

 

***

 

Rıdvan Yıldız (Doğanşar, Turkey, 1989). Graduated from Bolu Abant İzzet Baysal University in Teaching in Social Studies. Graduated in Sociology from Anadolu University in 2018. He actively teaches in a public institution in Istanbul. He is still continuing his postgraduate education in the field of History at Ayvansaray University in Istanbul. He is also a student at Anadolu University, Department of Turkish Language and Literature. He is a member of ILESAM.

His poem "Eyes of the void" was translated into English and published in several countries in February 2020 with the initiatives of the Spring Literary Magazine and the support of PEN.

In the 12th Yunus Emre poetry contest organized by the Eskişehir Art Association, he received the second prize with his poem “Garip Yunus Dedi The original of the word”.

Poetry books published:

I'm in trouble (2019)

Busy Words (2020)

Litost (2020)

Write in mahaledebiyat.com and lavinyadergi.com

 

Síguenos